Logowanie

Ostatnio wyróżniony

powierzam ci
Poezja
powierzam ci kawałek siebie posmakuj słowa przela...
Więcej

Ostatnio zarejestrowani

  • marttaa89x
  • ClevelandMendoza67
  • AldridgeMichael2
  • HaagensenMcKay20
  • BjerregaardMohamad0

Obecnie zalogowany

  • Start
    Start Tutaj znajdziesz wszystkie wpisy dostępne na stronie.
  • Kategorie
    Kategorie Wyświetla listę kategorii tego bloga.
  • Tagi
    Tagi Wyświetla listę słów kluczowych, które zostały wykorzystane na blogu.
  • Blogerzy
    Blogerzy Wyszukaj ulubionego blogera na stronie.
  • Wpisy Zespołu
    Wpisy Zespołu Wyszukaj ulubiony zespół.
  • Archiwum
    Archiwum Zawiera listę wpisów, które zostały utworzone wcześniej.
  • Login
    Login Formularz logowania

Stary i Nowy Rok

Dodane przez w w Proza
  • Rozmiar czcionki: Większa Mniejsza
  • Przeczytano: 171
  • Komentarzy: 6
  • Drukuj

Rok 2017 zbliża się powoli ku swojemu końcowi. 
Zostało tylko trzy dni do Nowego Roku. 
Dlaczego piszę „Nowego Roku” z dużej litery? 
Czytelnik domyśli się, że w ten sposób żegnam to co było i mam nadzieję na Nowe. 
W grudniu mija rok i osiem miesięcy od śmierci mojej żony Marylki. 
Nie obchodzę tradycyjnie żałoby. Już nie te czasy , kiedy się nosiło żałobną wstążeczkę w klapie marynarki. A pamięć ludzka jest wybiórcza . Przynajmniej moja pamięć. 
Pozostają w niej wyłącznie dobre wspomnienia. I brak jakże nadal w sercu tak bliskiej osoby. 
Wspólne wędrówki po górach. Zwiedzanie jaskiń. Noclegi w mrozie w częstokroć nieopalanych schroniskach. Wspólne zbieranie górskich samosiejek, by zasiać je na naszej działeczce i cieszyć się jak się tam przyjmują i jak rozkwitają. 
Wspólne pokonywanie lodowatych potoków górskich. Brałem wtedy moją Marylkę na barana. 
Pokonywanie lęku przestrzeni wysoko na drabinie, prowadzącej albo do wysokiej jaskini, albo przy zejściu z niej, po oblodzonych szczeblach. 
Wspólne dzielenie się zapasami w czasie górskich wędrówek 
Radość, że nie dałem się oszukać , ani oszukać mojej żony paskarskimi cenami, obliczonymi na naiwność ceprów. 
Pomoc przy pokonywaniu oblodzonych podejść. Kontakt słowno – głosowy we mgle i przy ograniczonej widoczności. 
Kalendarz portalu społecznościowego Facebook podaje datę 28 grudnia 2017 r jako międzynarodowy dzień pocałunku. 
Kogo mam pocałować i kto ma mnie przytulić? Dzieci daleko, a znajomości wirtualne to nic innego jak spojrzenie w dal na zamglone szczyty. Nie one stanowią o mojej wędrówce do końca szlaku, który muszę jeszcze przejść , aż do końca. 
Niech Nowy Rok 2018 będzie dla mnie szczęśliwy w tej wędrówce. 
Takie jest moje życzenie.

 

Jerzy

 

28. 12. 2017

I kiedy wszyscy tak cudnie chrapiecie
A nocka mglista wasze ciała tuli
o drugiej w nocy luli Wam tu luli
Sami nie wicie kiedy wnet umrzecie
Czy będzie ranek czy to będzie nagle
Kiedy skowronki wam też zaśpiewają
I kiedy przyjdzie do Was boży anioł
Nie wiecie pory wkrótce się dowiecie

Jurek
Ostatnie wpisy Autora
Komentarze nie są dostępne publicznie. Proszę się najpierw zalogować , by zobaczyć / dodać komentarz.